روز نخست

میگن دنیا تو هفت روز به وجود اومده, خوب به ما چه؟ می خواست تو 100 روز به وجود بیاد یا اصلا می خواست به وجود نیاد. حالا که هست و من هم تو این دنیا ویلون و سرگردونم. تو مملکت ما مردم تو این فکرن که کنکور بدن, یه جایی قبول بشن, لیسانسی, چیزی بگیرن و اگه پسر باشن برن سربازی و بعدش؟ بعدش هیچی. یه کاری و یه زندگی. هدف منم این بود, نمی دونم شاید هم این نبود اما الان کارم شده کار!از شنبه تا پنج شنبه مثله ربات میام سر کار و جمعه رو می ذارم که
!;Dپیچ و مهره هام زیاد فرسوده نشن
حس می کنم حرفام تکراری شده, حتی همین گفتنم از تکرار!
اینم پست امروز, دیگه حوصله ندارم, تازه رسیدم سر کار و باز باید بچسبم بهش!چه میشه کرد!؟